Wojny bez frontu

Po zakończeniu II Wojny Światowej kolejne konflikty zaczynają coraz mniej przypominać wojnę w tradycyjnym rozumieniu. Brak regularnego frontu walk i związanych z nim zjawisk. Zamiast tego dochodzi do walk w miastach, ataków terrorystycznych i temu podobnych przejawów niespokojnego czasu. Wiąże się to z charakterem bardziej współczesnych nam działań wojennych. W czasie trwania II czy I Wojny Światowej konkretny zakres państw biorących udział w konflikcie był bardzo czytelny. Front był widoczny, były znane walczące strony oraz ich rola w całej wojnie. Tego typu konflikty jak na przykład w Afganistanie czy Iraku po szybkim rozbiciu i rozbrojeniu wojska regularnego, pozostały armie bojowników, kryjących się w miastach lub górach i czynnie atakujących wroga. Innym typem konfliktu była wojna w Wietnamie. W kraju tym często nawet żołnierze regularnej armii nie nosili mundurów, co uniemożliwiało jednoznaczne rozróżnianie żołnierzy od cywilów. Dodatkowo trudny teren w którym prowadzono walki, zwłaszcza jeżeli chodzi o jego rozległość nie pozwalał na wytyczenie jednoznacznej linii frontu, poza pewnymi strategicznymi punktami.